35’e Varan Yol
Dedemin ‘ sarı kız ‘ diye seslenişiydi çokçuluğumun hatıraları…
rüzgârda savrulan sarı saçlarım ,
Dizlerimde hayallerim, yüreğimde ilkbahar.
O zamandan beri hep yürüdüm;
Doğaya, denize, gökyüzüne, hayallere, umutlara…
Denizle konuşmayı öğrendim sessizce.
Üzüldüğümde suya anlatırdım, ,dinlerdi usul usul.
Yağmur, gözyaşlarımı gizlerdi,
Gök gürültüsünde Rabbimin kalbini duyardım en derinden.
Denizin beni anladığını bilirdim;
Dalgasıyla, durgunluğuyla, derinliğiyle…
Ağaçlar dostumdu benim,
Her daraldığım da tırmanır, içine alırdı beni.
Bir yaprağın titremesinde kalbimi bulurdum,
Toprağın kokusunda annemin sıcaklığı,
Kuşların kanadında kaçıp giden çocukluğumu…
İncindim , İnsanların dokunamadığı yerlerden incindim.
Ama her inciniş, içimde yeni bir ışık yaktı;
Her yalnızlık, bana beni anlattı.
Bugün, 35’e varan yolda ilk günüm…
Ne tam eskiyim, ne de büsbütün yeni.
Ne oyuncaklarımı alıp oynayabiliyorum,
Ne de bir yetişkin gibi davranabiliyorum.
İçimde hâlâ çocuksu bir heyecan var,
Ama gözlerimden geçer ince bir hüzün rüzgârı.
Kendime sadece şunu söylüyorum:
“İyi ki varsın.”
İyi ki o mavilikleri sevdin,
İyi ki düşüp kalktın,
Hâlâ sevgiyle,
Hâlâ maviyle,
Ve siz, sevgili ailem, dostlarım, arkadaşlarım…
Beni ben yapan bu doğru yolda
İyi ki karşıma çıktınız.
İyi ki her kavgamda benimle olup
Bana ben kattınız.
Sizleri de seviyorum.
9 Ekim 2025 – 01:14
Dante gibi ortasında bir ömür nice sağlıklı yaşlara canım arkadaşım ❤️