Hayatın en çok öğrettiği şeylerden biri: kırılmadan esnemek. Planlar bozulur, yollar uzar, kapılar kapanır; ama esneyen kalp yolunu mutlaka bulur. Bir gün gecikmiş bir otobüs, başka gün uzayan bir sıra… Sabır, küçük anlarda eğitilir.
Bir ustanın “işin sırrı acele etmemekte” deyişi kulağa yerleştiğinde, mesele yalnızca iş olmaktan çıkar; hayata dönüşür. Hız düşer, dikkat artar. Fark edilir ki; sağlam olan, hızlı yapılan değil, özenle kurulan şeydir.
Geriye dönüp bakınca, “iyi ki ağırdan alınmış” denilen pek çok an var. Çünkü olgunlaşan şey, aceleyi sevmez.
Evet, bazı yollar ancak yavaş yürüyene manzarasını gösterir. Acele etmediğinde, hayat sana sadece varış noktasını değil, yolun kendisini de armağan eder